Detoks alkoholowy Bolesławiec

Cele procedury

Detoks ma cztery podstawowe cele: bezpiecznie przerwać ciąg alkoholowy, usunąć nagromadzone toksyny (alkohol, aldehyd octowy), przywrócić równowagę wodno-elektrolitową oraz stabilizować układ nerwowy i sercowo-naczyniowy. Bez tego przerwanie picia u osoby uzależnionej bywa bardzo nieprzyjemne i niebezpieczne.

Dlaczego nie wystarczy "odespać"

Odstawienie alkoholu u pijącej osoby wywołuje zespół abstynencyjny. Objawy mogą być bardzo silne: drżenie rąk, poty, bezsenność, niepokój, tachykardia, wahania ciśnienia. W cięższych przypadkach pojawiają się halucynacje, drgawki, majaczenie. Detoks medyczny farmakologicznie łagodzi te objawy i chroni przed komplikacjami.

Detoks domowy z dojazdem

Odpowiedni dla pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zespołem abstynencyjnym (CIWA-Ar poniżej 10), bez wywiadu drgawek odstawienych, bez delirium tremens w przeszłości, stabilnych kardiologicznie. Komfort znanego otoczenia sprzyja odpoczynkowi i zasypianiu. Lekarz lub ratownik medyczny dojeżdża do pacjenta, podaje kroplówkę, monitoruje parametry.

Detoks stacjonarny

Wskazany u pacjentów z umiarkowanym do ciężkiego zespołu abstynencyjnego, po wcześniejszych epizodach delirium tremens lub drgawek, z chorobami sercowo-naczyniowymi, niewyrównaną cukrzycą, niewydolnością nerek lub wątroby, z objawami wyniszczenia organizmu. Oferuje ciągły nadzór pielęgniarki, dostęp do sprzętu reanimacyjnego, stałą obserwację.

Wskazania bezwzględne do stacjonarnego

Delirium tremens lub padaczka alkoholowa w wywiadzie, drgawki przy wcześniejszych odstawieniach, zaburzenia świadomości, objawy psychozy, zaawansowane wyniszczenie, brak współpracy pacjenta. W takich sytuacjach detoks domowy jest wykluczony.

Skala CIWA-Ar (Clinical Institute Withdrawal Assessment for Alcohol, revised) to standardowe narzędzie oceny nasilenia zespołu abstynencyjnego. Ocenia 10 parametrów: nudności, drżenie kończyn, potliwość, niepokój, pobudzenie, zaburzenia czuciowe, słuchowe, wzrokowe, ból głowy, orientację. Każdy w skali 0 do 7 (oprócz ostatniego, 0 do 4). Łącznie 0 do 67 punktów.

Poziomy nasilenia

0 do 9 punktów: zespół łagodny, zwykle wystarcza leczenie objawowe. 10 do 18: umiarkowany, wskazanie do benzodiazepin. 19 i więcej: ciężki zespół z wysokim ryzykiem drgawek i majaczenia, wymagający detoksu stacjonarnego z monitorowaniem.

Protokół symptom-triggered

Dawki benzodiazepin dobiera się na podstawie powtarzanych pomiarów CIWA-Ar co 1 do 4 godzin. W porównaniu do schematów ze stałymi dawkami zmniejsza to zużycie leków oraz czas hospitalizacji przy zachowaniu bezpieczeństwa.

Płyny i elektrolity

Roztwór soli fizjologicznej lub wieloelektrolitowy (PWE). Glukoza jako źródło energii, podawana po tiaminie. Magnez (zapobiega drgawkom i tachykardii), potas (wyrównuje hipokaliemię po wymiotach i biegunce), sód, wapń.

Witaminy

Tiamina (B1) 200 do 300 mg dziennie pozajelitowo u pacjentów z ryzykiem niedoboru. Witamina C, kompleks witamin grupy B, czasem B6 i B12 osobno.

Leki objawowe

Benzodiazepiny (diazepam, lorazepam, oksazepam) jako leki pierwszego wyboru przeciw drżeniu, lękowi i drgawkom. Beta-blokery (propranolol) przy tachykardii i nadciśnieniu. Leki przeciwwymiotne (metoklopramid, ondansetron). Inhibitory pompy protonowej (pantoprazol) chroniące błonę śluzową żołądka. Leki przeciwbólowe (paracetamol, NLPZ) bez alkoholu.

Bolesławiec leży w zachodniej części Dolnego Śląska, blisko granicy z Niemcami i województwem lubuskim. Gabinet obsługuje pacjentów z Bolesławca, Lubania, Zgorzelca oraz okolicznych gmin powiatu bolesławieckiego. Dobry dostęp do autostrady A4 ułatwia dojazd. Czas podróży z Wrocławia to około 2 godzin, z Legnicy godzinę, z Lubania pół godziny.

Dalsze leczenie

Po detoksie pacjent powinien kontynuować leczenie uzależnienia. Psychoterapia w ramach terapii uzależnień daje narzędzia do radzenia sobie z sytuacjami wyzwalającymi picie. Farmakoterapia doustna (Anticol, naltrekson, akamprozat, nalmefen) pomaga utrzymać abstynencję w pierwszych miesiącach. Część pacjentów wybiera wszywkę alkoholową jako zabezpieczenie na 8 do 12 miesięcy. Konsultacja z lekarzem psychiatrą pomaga dobrać optymalny plan leczenia.